ఈ ప్రపంచంలో
ఎవరూ . . .
ఎవరికీ . . .
ఏమీ కారు .
అందరూ ఒంటరి వారే
ప్రేమలూ , ప్రమాణాలూ లేవు
ప్రణయ స్వప్నాలు లేవు
నిన్నటి దాకా తోడై నిలచిన వారు
నేడు స్మృతులలో కూడా లేరు
పరిచయాలు , స్నేహాలు , ప్రేమలు
అన్నీ... అబద్దమే
కనీసం నీడ కూడా మనది కాదు
జీవితం నావికుడు లేని
ఓ కాగితం పడవ
సుడి గుండంలో చిక్కు కున్నప్పుడు
మనసుకు తోడు ఎవరూ లేరు
దు ఖపు టలల శ్రేణులకు అంతమూ లేదు .
( సెహబా అక్తర్ ఉర్దూ కవితకు అనువాదం )
నీ చెంతకు రావాలనే వుంది
కొత్త గాయాలు కావాలనే వుంది
సంతోష తరంగం సమీపించి నపుడు
కూని రాగాలు తీయాలనే వుంది
కాలం నన్ను శోధనకు గురి చేస్తొంది
నిన్ను కూడా శోధించాలనే వుంది
మరచి పోవాలను కున్న మాట
వుండి వుండి గుర్తు కొస్తున్నది
కనులలో నీరు కదలాడి నపుడే
పెదవులపై చిరు నవ్వు దోబూచు లాడు తోంది
ఎన్ని సార్లు ఈ గుండెకు గాయమైనా
ప్రతీ సారీ నవ్వే నాకు శరణ్యమైంది
జాగు సేయకే మెరుపు తీగా
మత్తిల్లిన మనసును మండించాలనే వుంది
జీవితం మోముపై ముసుగు తీసి
వాస్తవం వెల్లడి చేయాలనే వుంది
( ' సికందర్ అలీ వజ్ద్ ' ఉర్దూ కవితకు స్వేచ్చానువాదం )
రాత్రి తల వాకిట
తన సంతకం చేసి వెళ్లి పోయింది
ఇవ్వాల్టి రోజు కూడా గడచి పోయింది
పగలంతా ఎంత వెలుతురో ?
అయినా , మళ్లీ చీకటే జయించింది
ఏకాంతపు దుప్పటి కప్పుకొని
నాలో నేను ముడుచుకు పోతున్నాను
కనుల ముందే జ్ఞాపకాల తేరు మీద
నా గతమే వెళ్లి పోయింది
నిశ్శబ్దాల రొదలో పడి
నా గొంతే నాకు విన బడ కుండా పోయింది
కను కొలకుల చివర యుద్ధం చేస్తున్న
కన్నిళ్ళు నేడు జయించాయి
పగిలిన అద్దం ముందు నుంచొని
నన్ను నేను వెతుక్కుంటున్నాను
ఇలా కూర్చొని కూర్చొని
ఎంత సమయం గడచి పోయిందో ?
చూస్తూ చూస్తూనే
కాల నదిలో ఎన్ని నీళ్ళు ప్రవహించి
గతం కడలిలో కలసి పోయాయో ?
( ఆరిఫ్ ఖాన్ నియతి కి అనువాదం )
© Blogger templates Shiny by Ourblogtemplates.com 2008
Back to TOP
